De spits is eraf.

  • Posted on: 26 March 2018
  • By: Marica

De eerst overnachtingen zijn achter de rug, het was best wel spannend. Als test-publiek hadden we al onze vrienden en familie uitgenodigd die ons helpen verhuizen hebben van Oost-Vlaanderen naar Limburg. Het was een fantastisch weekendje, waar de eerste mankementjes aan het licht kwamen.

We hadden dus nog een klein weekje om dit recht te trekken.

Dan kwamen de eerste betalende klanten, klanten is een groot woord want het was eigenlijk familie. We voelde ons in ons sas en genoten volop van hun gezelschap. Wanneer de laatste op zondagnamiddag de deur sloot is het even moeilijk, want dan valt de stilte over heel het domein. De leegte maakt plaats om ons weer voor te bereiden naar het komende weekend. In deze week hebben we de welness opgestart, zo komen we weer dichter bij het eindresultaat.

De eerste gasten die we niet kennen komen aan op zaterdag, 2 verschillende gezelschappen, waarvan 2 bevriende koppels en een Nederlands paartje, 3 kamers. Vreemden…ook hier is het woord vreemd niet van toepassing, we willen dat iedereen hier thuiskomt. We keken uit naar hun komst, zenuwen waren niet te bespeuren. Het voelt aan of we dit al jaren doen. De zon was heel het weekend van de partij, wat een extra dementie gaf. Iedereen heeft er alles uitgehaald om ten volle te kunnen genieten en dat was voor ons ook genieten. Als ze maandagmiddag vertrekken na hun positieve lofzang, voldaan en uitgerust, sluiten we de deur met een super gevoel maar wel wat moe, want de gezelligheid s ’avonds aan tafel tijdens het diner houden ons uit ons bed tot in de late (of vroege) uurtjes. We kijken weer uit naar vrijdag, naar de komst van mensen uit Kruibeke ….onze roots. Maar deze week willen we weer wat puntjes wegwerken, zo zetten we alles naar ons hand en zien we alles hier groeien. Het moet één van de mooiste plaatsjes worden waar iedereen zich thuis voelt.